In het voetspoor van Pim Fortuyn maakt bij onze noorderburen een conservatieve beweging furore. Zo is er de Edmund Burke Stichting, genoemd naar de 18de eeuwse tegenstander van de Franse Revolutie, die erin geslaagd is haar stempel te drukken op het publieke debat in Nederland. Zo ook de conservatieve rechtsfilosoof Paul Cliteur die al brandhout maakte van het cultuurrelativisme in zijn boek Moderne papoea's (2002). In zijn nieuwe boek Tegen de decadentie analyseert hij de interne spanningen van de democratische rechtstaat. Een belangrijk element daarin is de inflatie van rechten die leidt tot een juridisering van de politiek (cfr. het proces tegen het Vlaams Blok) en waardoor de rechtsstaat wordt uitgehold.

De gevaren die de democratische rechtsstaat bedreigen komen niet van buitenaf maar van onszelf, onze decadentie. Cliteur bepleit een terugkeer naar de (Griekse) grondslagen van de Europese cultuur om de decadentie te keren. Daarmee bedoelt de Leidse filosoof het cultuurrelativisme en de 'weg met ons'-mentaliteit van de huidige elite. In scherpe tegenstelling daarmee eist de auteur de superioriteit op van de Westerse beschaving. Een leefbare en werkbare samenleving vereist een consensus aangaande normen en waarden. Om te komen tot wat Cliteur de 'Civis Mundi' noemt, moet het integratiebeleid gericht zijn op drie elementen: kennis van de taal, een liberale culturele bagage en een seculiere publieke cultuur.

Vanuit nationalistisch standpunt valt hierop heel wat kritiek te leveren. Maar wie Cliteur aandachtig leest kan alleen maar besluiten dat 'onze' liberalen eerder verdoken sociaal-democraten zijn. Bij de huidige politieke elite in Europa ontbreekt de wil om tegen de decadentie in te gaan. Daarom alleen al is de toekomst aan de rechtse en nationalistische krachten.

jan.lievens@vlaamsbelang.org

Uit: Vlaams Blok Magazine - mei 2004.

---