Na de Guldensporenslag (1302) en de Val van Antwerpen (1585) verscheen onlangs bij uitgeverij Lannoo opnieuw een boek over onze vaderlandse geschiedenis: 1830, het jaar van de Belgische muiterij. Het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, opgericht op het Congres van Wenen in 1814-15 als buffer tegen Frankrijk, valt in dat jaar uiteen in drie stukken: Nederland, België en Luxemburg. Het beleid van koning Willem I in deze periode betekende voor onze gewesten een herademing op economisch, taalkundig en cultureel vlak. Op 25 augustus 1830 brak na de opvoering van La Muette de Portici (De Stomme van Portici) te Brussel een rel uit, die zou ontsporen tot muiterij en plundering en uiteindelijk tot de onafhankelijke staat België. De Belgische omwenteling zal in Vlaanderen niet alleen weinig bijval kennen maar zelfs - zeer terecht - verzet teweeg brengen. Zo schroefde de Belgische grondwet van 1831 de taalregeling van Willem I terug, met rampzalige gevolgen voor de Nederlandstaligen.
Falter beschrijft de gebeurtenissen, de wisselende coalities, het diplomatieke en politieke getouwtrek met verve, maar pretendeert "wars van alle Nederlandse, Belgische, Luxemburgse, Groot-Nederlandse, Vlaamse of andere pathos" op zoek te gaan "naar de feiten, de meningen en de vaak complexe motieven achter de genomen beslissingen". In zijn slotbetrachting gewaagt Falter namelijk van een België als "een evenwichtspunt voor een wirwar van tegenstrijdige belangen. Het bleek bijna een eeuw lang uiterst stabiel en voor zijn inwoners zelfs zeer welvarend." (p. 330). Als een dergelijke 'objectieve' benadering het onmiskenbare feit negeert dat een meerderheid van de bevolking, met name de Vlamingen, systematisch als tweederangsburgers werd behandeld, passen we er feestelijk voor. Desondanks zal een kritische lezing van dit boek ongetwijfeld bijdragen tot een groter begrip van de boeiende en complexe politieke geschiedenis van het ontstaan van België.
jan.lievens@vlaamsbelang.org
Uit: Vlaams Belang Magazine - mei 2005.
