Hoe vond je de weg naar het Vlaams Blok?
Ik werd pas vrij laat politiek actief. Ik heb immers niet het klassieke Vlaams-nationale parcours doorlopen via jeugdbeweging enz. Mijn politieke bewustwording loopt via de nieuw-rechtse denkstroming waar ik heel wat interessante mensen heb leren kennen. Ironisch genoeg was het boek 'Grove borstels' van Marc Spruyt een eerste meer diepgaande kennismaking met het Vlaams Blok. Ik versta dan ook volledig hoe vertekend het beeld kan zijn dat vele mensen in Vlaanderen vandaag nog steeds hebben van het Vlaams Blok. Zo rond 1996 begon ik mij meer rechtstreeks te informeren over het Vlaams Blok door af en toe het Vlaams Blok Magazine te kopen dat toen nog verscheen op krantenpapier. In 1997 kwam ik in contact met het Vlaams Blok in Aalst. Al gauw leerde ik er een aantal mensen kennen, waaronder Karim Van Overmeire. Toen was de stap om actief te worden gauw gezet.
Wat doe je precies in de partij?
In mei 1999 heb ik tesamen met Julien Librecht en een aantal andere mensen de afdeling opgericht. Ik kende Julien voordien slechts als auteur en voelde me vereerd met hem te mogen samenwerken. Sindsdien hebben we een hele weg afgelegd. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2000 hebben we twee verkozenen gehaald: Julien en Marc Boterberg die hun mandaat op degelijke wijze invullen.
Je werkt ook sinds een aantal jaren voor de partij. Hoe ging dat?
Ja, dat is zoals van je hobby je beroep maken. Aanvankelijk was ik medewerker bij de Nationalistische Omroep Stichting (N.O.S.) die de TV- en radio-uitzendingen voor het Vlaams Blok verzorgde tot eind 2001. De VRT voerde de politieke derden-uitzendingen af omdat de hoge kijkcijfers voor onze programma's hun een doorn in het oog was. Nadien ging ik aan de slag als redacteur van de maandelijkse nieuwsbrief Vlaams Belang (sinds de naamsverandering van Vlaams Blok naar Vlaams Belang: Splits.be) die vooral de ruime Vlaamse Beweging wil informeren over de inzet van het Vlaams Blok in de parlementen en op het terrein inzake Vlaamse en communautaire thema's. In 2003 gingen we van start met een driemaandelijkse Engelstalige nieuwsbrief, The Flemish Republic, waarmee we buitenlandse journalisten en diplomaten correct willen informeren over de politiek in Vlaanderen in het algemeen en het Vlaams Blok in het bijzonder.
Je bent ook actief bij de Vlaams Blok Jongeren (VBJ)?
Wel, dat loopt nu naar zijn einde. Destijds hebben we met VBJ in het arrondissement Aalst-Oudenaarde heel wat activiteiten op poten gezet: gespreksavonden, debatten, cantussen, uitstappen enz. Sinds maart 2001 maak ik deel uit van de nationale leiding van VBJ, waar ik eindredacteur ben van de tijdschriften Vrij Vlaanderen en Breuklijn. In het najaar komt het VBJ-congres eraan en wordt het tijd om (nog) jongere mensen de ruimte te geven. (Naschrift: Uiteindelijk heb ik ervoor gekozen om mij nog een termijn in te zetten voor VBJ, ditmaal als hoofdredacteur van de VBJ-tijdschriften Vrij Vlaanderen en Breuklijn. Meer hierover: zie verslag VBJ-congres)
Welke reiservaring heeft het meeste indruk op jou gehad?
Ik heb het geluk gehad een aantal jaren geleden de Verenigde Staten te kunnen bezoeken, met name de Westkust: de Grand Canyon, Death Valley, Las Vegas, Californië enz. Een immens land met een prachtige natuur. Wat ik waardeer bij de doorsnee Amerikaan is de recht-door-zee-houding. Uitermate positief is ook dat er werkelijk vrijheid van meningsuiting bestaat. Als je weet dat in België een zekere Dyab Abou Jahjah moeiteloos een boek kan uitgeven bij een grote uitgeverij maar het boek van Gerolf Annemans over de zaak-Dutroux wordt geboycot tot de boekenwinkelketens toe, dan rijst toch wel de vraag in hoeverre er hier nog vrije meningsuiting bestaat. Niet getreurd echter, als Vlaams Blokkers hebben we geleerd ieder nadeel om te buigen tot een voordeel en het scherpt in ieder geval onze creativiteit aan.
 |
Welke historische gebeurtenis heeft jou het meest geïnspireerd? Er zijn er verscheidene maar van bijzonder belang is toch wel de slag bij Thermopylae in 480 voor Christus toen zo'n 300 Spartanen tot de laatste man vochten voor hun eer en vaderland tegen de Perzen. Hun dood staat symbool voor het verliezen van de veldslag maar door hun offer hebben de Grieken uiteindelijk de oorlog gewonnen. Dat was een cruciaal moment in de Europese geschiedenis met grote gevolgen voor de ontwikkeling van de Europese beschaving. |
Heel concreet: wie eerlijk is, moet het toegeven, zowat alle politieke dossiers rijden zich vast op de tegenstellingen tussen Vlamingen en Franstaligen. De Vlamingen moeten hun eigen toekomst kunnen waarmaken. België staat daarbij in de weg. Vlaanderen moet een onafhankelijke lidstaat worden in de Europese Unie. Niet dat Vlaamse onafhankelijkheid een utopisch paradijs zal zijn maar het is wel een noodzakelijke voorwaarde voor een beter bestuur én een beter leven. Het is bemoedigend te zien dat iedereen opschuift in de richting van het Vlaams Blok. Nu nog de daad bij het woord voegen!
Wat is jouw wens voor de toekomst?
Patria et Libertas: vaderland en vrijheid - door Vlaamse onafhankelijkheid!
Uit: Eigen Volk Eerst-Magazine Editie Lede - april/mei 2004.