Wilfried Dewachter wordt in Vlaanderen beschouwd als de 'vader' van de politieke wetenschappen. Midden november gaf hij zijn afscheidscollege als hoogleraar Politologie aan de KU Leuven. Bekend is vooral zijn werk over de verschillende technieken van politieke besluitvorming in België, in 2001 heruitgegeven onder de welluidende titel "De mythe van de parlementaire democratie. Een Belgische analyse". Naar aanleiding van zijn emeritaat gaf Dewachter enkele interviews. We tekenden enkele opmerkelijke uitspraken op:
Referendum
België staat een goed en doorzichtig democratisch bestuur in de weg: "De politieke elite is ervan overtuigd dat een referendum het bestaan van België bedreigt en breidt dat uit: een democratische beslissing bedreigt het bestaan van België." "De Belgische elite vreest dat verregaande toekenning van democratisch beslissingsrecht aan een meerderheid bedreigend is voor België." (De Tijd, 15/11/03). "Over belangrijke kwesties wordt in vrijwel alle Europese landen de bevolking geraadpleegd. De Fransen hebben, weliswaar met een krappe meerderheid, ja gezegd tegen het Verdrag van Maastricht. De Ieren hebben het Verdrag van Nice naar huis gestemd. De Denen hebben tot twee keer toe nee gezegd tegen de euro…Maar de Belgische elite durft het risico van een referendum niet te nemen." (Knack, 19/11/03)
Krakkemikkig
Het ontstaan van de Belgische particratie, is volgens Dewachter te verklaren vanuit het Belgische federalisme, "de krakkemikkige inrichting van onze federale staat". Zo is er onder meer de communautaire alarmbel: "Om een aantal wetten goed te keuren, is een tweederde meerderheid nodig in beide Kamers, en daarbovenop nog eens een gewone meerderheid in elke taalgroep van elke Kamer." (Knack, 19/11/03)
Particratie
Het parlement, de vertegenwoordiging van het volk, wordt buitenspel gezet: "Het parlement is niet langer een meewerkend, maar een lijdend voorwerp." (De Tijd, 15/11/03) Over het verzet van de VLD in de Senaat tegen het vreemdelingenstemrecht: "Als het de VLD er echt om te doen was het stemrecht voor migranten tegen te houden, maakten ze er wel een regeringskwestie van. De echte beslissingen worden niet in het parlement genomen, maar op het niveau van de regering en de partijvoorzitters." Dewachter hekelt ook de huidige regering Verhofstadt II die om de particratie te versterken de verkiezingen manipuleert en op maat snijdt van de regeringspartijen. "Alle retoriek ten spijt: België en Vlaanderen bengelen achteraan in het peloton van de democratieën (…) De particratie is in België een oud zeer. En onder de regeringen van Verhofstadt is het alleen maar erger geworden." (Knack, 19/11/03)
jan.lievens@vlaamsbelang.org
Uit: Vlaams Blok Magazine - januari 2004.
