Decline or dawn? Onder die Spengleriaanse titel vond op 28 mei te Londen de conferentie plaats van het Britse blad
Right Now!, een uitstekend rechts tijdschrift, uitgegeven door
Derek Turner, die ons verwelkomde vlakbij Piccadilly. Uit zijn inleiding bleek meteen hoe breed en uiteenlopend zo'n thema kan zijn. De sprekers bogen zich over het behoud van de Westerse waarden in tijden van verandering.
|
Angela Ellis-Jones, een redactrice van Right Now! die tevens schrijft voor The Spectator, beet de spits af en leverde een uitstekend referaat af over "the decline of conservative Britain". Ze behandelde in extenso waar de Conservatieven falen in het verdedigen van conservatieve waarden. De Tories zijn volgens haar slechts 'nominal conservatives'. Een directe getuige hiervan is Christopher Gill, die van 1987 tot 2001 lid was van het parlement voor de Conservatieve Partij. Hij maakte deel uit van de "Westminster Eight" die het Verdrag van Maastricht weigerden goed te keuren. Hij keerde de Tories de rug toe. Vandaag is hij voorzitter van The Freedom Assocation. Gill hamerde erop hoe belangrijk het wel was om goed contact te houden met de achterban: "kiezers moeten geen toeschouwers zijn maar deelnemers". Roger Ison en Laura Midgley stelden de Campaign against Political Correctness voor. De oorsprong van politieke correctheid werd teruggevoerd tot de Frankfurter Schule. Wat volgde was het bekende verhaal hoe the looney left zijn stempel heeft kunnen drukken op het onderwijs met verhalen die de absurditeit van Monty Python ruimschoots evenaren.
|
"No morality without community"
Een ander geluid was te horen bij de conservatieve ecologist
John Papworth, uitgever van het maandblad
Fourth World Review. Papworth is een kleurrijke figuur die nog met Bertrand Russell in de jaren '60 de cel mocht delen wegens protest tegen de waterstofbom. Hij betoogde vurig dat er geen moraal zonder gemeenschap kan zijn (ziedaar België) en politieke en economische macht zich zo dicht mogelijk bij de lokale gemeenschap moet bevinden: "
Not government of the people, nor for the people, but government by the people." Europarlementslid
Ashley Mote sprak als voormalig lid van de
UK Independence Party over het democratische deficit, de corruptie en de politieke correctheid inherent aan de Europese Unie. Na de thee nam Europarlementslid voor het Vlaams Belang
Philip Claeys de toetreding van Turkije tot de Europese Unie op de korrel en liet hij geen spaander heel van de ondemocratische staat België. Over een andere boeg gooide professor
Alice Coleman het met haar boeiende uiteenzetting over stadsarchitectuur. Coleman is stichter van de beleidsdenktank
Land Use Research Unit en is bekend van haar boek
Utopia on trial, verschenen in 1985, waarin ze het proces maakte van de totalitaire en ontmenselijkende architectuur van o.a. Le Corbusier. Afsluiter was niemand minder dan
Jared Taylor van
American Renaissance die de demografische uitdaging benaderde vanuit een biologisch-genetisch standpunt.
Op de conferentie ontmoetten we tevens enkele interessante activisten zoals de Schot
Alistair McConnachie die het tijdschrift
Sovereignty uitgeeft. Er waren ook veel woorden van lof voor het onafhankelijkheidsstreven van het Vlaams Belang en -daaruit volgend - afschuw voor het door en door corrupte en ondemocratische België. Een vraag die zich nadien opdrong is of we wel kunnen spreken over zoiets als
Europees Rechts gezien de grote verscheidenheid. Zeker is in ieder geval dat we in tal van bewegingen bondgenoten kunnen vinden om de immigratietijdbom onschadelijk te maken, de demografische uitdaging het hoofd te bieden, de islamdreiging te neutraliseren en de Europese superstaat op de knieën te dwingen. Het ontwaken van de Europeanen en het sneuvelen van de verwerpelijke ideëen van het multiculturalisme en het cultuurrelativisme zijn hiervoor een eerste vereiste. Voor nationale soevereniteit en culturele eigenheid & identiteit!
jan.lievens@vbj.org
Bron: Vrij Vlaanderen - juni 2005.